مهربانم سلام

میآیی کنار من و خاطرات خوبمان؟

میآیی تا کمی از بهار برایت بگویم؟

راستی، می دانی بهار آمده است؟! ...

مهربانم،

یادت می آید آن بهار، پشت دروازه ی دلم چادر زدی؟

یادت می آید، گفتی با پرستوهای عاشق همسفر گشتی؟

یادت می آید، گفتی چشمان من، همچون چشمان آهوان زیباست؟ 

- وای من چه خندیدم -

یادت می آید با همین لبخند ساده، رنگ شادی بردلم بنشاندی؟

یادت آمد؟ یادت آمد که چه زود مرا عاشق خود کردی؟

                                                                       آه ... و چه زود رفتی!

مهربانم

تو که گفتی با بهار میآیی!

تو که گفتی با پرستوهای عاشق بازمی گردی!

تو که گفتی با سلام اولین سبزه، اینجایی!

تو که گفتی یک شکوفه بر درخت سیب، کافیست تا بازآیی!

مهربانم، تو که گفتی چشمان زیبای من، تو را باز می گرداند ..

پس چه شد؟

این پرستوهای عاشق بارها آمدند و بازگشتند ..

سبزه ها، بارها با سرمای زمستان جان سپردند ..

این درخت سیب، از شکوفه دادن خسته شد ..

مهربانم، چشمان من از گریه خون شد ..

پس کجایی؟

هیچ می دانی چندین بهار را بی تو سر کردم؟ 

پس کجایی مهربانم؟پس کجایی؟ ..

باز هم منتظر می مانم ...

مهربانم .. مهربانم .. مهربانم ..

پ.ن : ایستاده در کنار در هنوز، دختری ..

ژن کاذب